Wiedeń, Luty 1908. Gustav Klimt wystawia na Kunstschau, dużej manifestacji artystycznej zorganizowanej z okazji sześćdziesiątnicy panowania cesarza Franciszka Józefa, swój nowy obraz: "Der Kuss". Płótno mierzy 1,80 metra na 1,80 metra, niezwykły kwadratowy format. Mężczyzna i kobieta obejmują się na szczycie kwitnistego urwiska, widziani od tyłu w trzech czwartych. Ich ciała znikają pod obszernym złotym płaszczem okrywającym obie postacie. Masywna złota folia okrywa prawie całe płótno. Dzieło zostaje kupione przez państwo austriackie za 25 000 koron. Znajduje się dziś w Österreichische Galerie Belvedere w Wiedniu. To być może najczęściej reprodukowane dzieło zachodniej sztuki XX wieku, zaraz po Mona Lisie.

Klimt nie jest w 1907 roku początkującym. Urodzony 14 Lipca 1862 roku w Baumgarten, na przedmieściach zachodnich Wiednia, syn złotnika, zaczyna malować w wieku 14 lat w Wiedeńskiej Szkole Rzemiosł Artystycznych. W wieku 30 lat jest uznanym malarzem akademickim. Potem wszystko zmienia się w 1897 roku. Z około trzydziestoma artystami zakłada Wiedeńską Secesję. Zostaje jej prezesem. Pisze program: "Każdej epoce jej sztuka, sztuce jej wolność".

Złoty okres (1899-1907)

Klimt podróżuje do Włoch w 1899 roku. W Rawennie, w bazylice San Vitale, odkrywa bizantyjskie mozaiki z VI wieku. To szok. Złota folia na całych ścianach, twarze traktowane w mozaice według hieratycznej frontalności, ornament jako materiał malarski. Wraca do Wiednia z projektem. Od 1901 roku jego obrazy masowo integrują złotą folię. "Judyta I" (1901) otwiera serię, potem wielki cykl dla Uniwersytetu Wiedeńskiego (zniszczony w 1945 roku), potem portrety Adèle Bloch-Bauer (słynny "Portret Adèle Bloch-Bauer I" z 1907 roku, sprzedany w 2006 roku za 135 milionów dolarów).

Technika złotej folii jest wymagająca. Klimt używa prawdziwej złotej folii, bitej na 0,0001 milimetra grubości, klejonej na przygotowane płótno. Nakłada następnie farbę olejną na złoto lub wokół złota, grając na przezroczystościach. Motywy geometryczne są grawerowane w złocie po wyschnięciu, metalowymi ostrzami. To technika złotnicza, odziedziczona po zawodzie ojca. Żaden inny wielki europejski malarz nie angażuje się w złotą folię w takim stopniu. Ta techniczna osobliwość jest też tym, co sprawia, że Klimt jest tak trudny do prawidłowego reprodukowania dziś.

Portrety kobiece i wiedeńskie zamówienie

Klimt mieszka w Wiedniu w dzielnicy Hietzing, w atelier, które dzieli ze swoją partnerką Emilie Flöge, projektantką mody i wielką postacią Secesji. Nigdy się nie żeni. Ma czternaście uznanych nieślubnych dzieci z różnymi modelkami. Jego życie prywatne jest wiedeńskim tematem skandalu. Jego portrety kobiece są niemal wszystkie zamówieniami od wyższej burżuazji żydowskiej Wiednia. Jego portrety, pomimo ornamentyki, mają intensywną psychologię.

"Każdej epoce jej sztuka, sztuce jej wolność", złoty napis wyryty na fasadzie pawilonu Secesji w Wiedniu, od 1898 roku.

Życie z hommage do Klimta

Plakat inspirowany złotym okresem Klimta wymaga intymnej przestrzeni i kontrolowanego oświetlenia. Złota folia, lub reprodukowany efekt złoty, zmienia kolor z oświetleniem. Pod ciepłym światłem (lampka nocna) przechodzi w miedź. Pod zimnym światłem (światło dzienne) przechodzi w żółto-biały. Wybierz pokój w zależności od pożądanego efektu. Ściana w kolorze kości słoniowej, jasnym beżu lub bladej zieleni służy lepiej kompozycji niż zimna biała ściana. Rama: blady dąb dla ciepła, lub matowa czerń o cienkim profilu dla kontrastu. Unikaj podwojonego złota: złocona rama na złotym dziele tworzy dekoracyjne nasycenie, które gasi kompozycję.

Format ma znaczenie. Oryginalny "Pocałunek" jest kwadratem 1,80 metra. Reprodukcja w dużym formacie (90 na 90 lub 100 na 100) zachowuje monumentalny wpływ. W małym formacie kompozycja traci swoje dekoracyjne spłaszczenie i staje się z powrotem anegdotyczna. Dla złotych portretów (Adèle, Judyta), pionowy format 50 na 70 lub 70 na 100 jest idealny. Idealny pokój: sypialnia, boudoir, mała jadalnia, podest.

Trzy ścieżki na początek

  • Hommage do Pocałunku: kwadratowa kompozycja, złoto-czarna paleta, motywy geometryczne. Kwadratowy format 50 na 50 lub 70 na 70.
  • Złoty portret kobiecy inspirowany Adèle Bloch-Bauer: pionowy format, ornamentalne tło, twarz w rezerwie. Sztuka do powieszenia samotnie na wąskiej ścianie.
  • Czysty wiedeński motyw ornamentalny (spirale, kwadraty, złote trójkąty). Bardziej dostępny niż portret, idealny w sypialni nastolatka lub biurze.

W Montmartre Poster, hommage Klimtowi i Wiedniowi 1900 żyją w kolekcji vintage i w kolekcji portret dla kobiecych figur. Dla pełnego historycznego kontekstu, przeczytaj nasz artykuł o Wiener Werkstätte i Wiedniu 1900, który opisuje atelier, z którym Klimt współpracował przez dziesięć lat, i naszą notę o Musze i Art Nouveau, współczesnym Klimtowi na drugim końcu Europy Środkowej.