Gustav Klimt

Gustav Klimt urodził się 14 lipca 1862 roku w Baumgarten, na przedmieściach Wiednia, jako drugie z siedmiorga dzieci. Ojciec Ernst był złotnikiem i grawer, matka Anna śpiewaczką operową bez kariery. Zawód ojca okazał się decydujący: Klimt dorastał wśród kutego złota, a całe jego dzieło nosi tego ślad. W wieku 14 lat wstąpił do Kunstgewerbeschule wraz z bratem Ernstem.

Jego pierwsza faza była akademicka i udana. Wraz z bratem i przyjacielem Franzem Matschem wykonał dekoracje Burgtheater w Wiedniu (1888) i Kunsthistorisches Museum. W 1888 roku otrzymał Złoty Krzyż Zasługi z rąk cesarza Franciszka Józefa. Śmierć brata w 1892 roku go przemieniła: zaczął malować sam i przeszedł do innego języka plastycznego.

W 1897 roku wraz z Carlem Mollem, Kolomanem Moserem i Josefem Hoffmannem współzałożył Wiedeńską Secesję i został jej pierwszym prezesem. Pismo Ver Sacrum wyszło w marcu 1898 roku. Pawilon Olbricha, zwieńczony złoconą kopułą laurową, otworzył się w tym samym roku. Klimt pokazał tam w 1902 roku Fryz Beethovenowski, 34-metrowy cykl ścienny poświęcony Dziewiątej Symfonii.

Tak zwany Złoty Okres zaczął się od Pallady Ateny (1898) i osiągnął szczyt w latach 1907-1908: Pocałunek, Adele Bloch-Bauer I i Danae. Klimt wcielał prawdziwe złoto i srebro płatkowe bezpośrednio na płótno. Fryz Stoclet, ukończony w 1911 roku w Brukseli, przenosił formułę do mozaiki. Klimt zmarł na zapalenie płuc 6 lutego 1918 roku. Adele Bloch-Bauer I wisi dziś w Neue Galerie w Nowym Jorku.

Plakat Klimt wymaga jasnej, spokojnej ściany i cienkiej ramy w kolorze dębu lub czerni: złoto wykonuje główną pracę.