Florence, 1919. Graaf Camillo Negroni, een soldaat die terugkeerde van de oorlog, stapt het Caffè Casoni aan de via dei Tornabuoni binnen en vraagt aan Fosco Scarselli, de huisbartender, zijn gebruikelijke Americano te versterken. Meer Campari, minder sodawater en gin in plaats van bruiswater. Het resultaat past in een laag glas, op een grote ijsblok, met een halve sinaasappelschijf. Dat is de Negroni. Het recept is sindsdien niet veranderd: een derde gin, een derde Campari, een derde rode vermout. Drie ingrediënten, drie gelijke delen, een kleur die aquarel aanbidt.

Die eenvoud verklaart waarom de klassieke cocktail zich in de twintigste eeuw zo goed heeft verbonden met aquarel. Geen gelikte fotografie nodig. Geen zichtbaar merk vereist. Een glas, een amber of rode vloeistof, een garnering, en de compositie draagt zichzelf. De Italiaanse affichisten van de jaren twintig en dertig, vooral in Milaan, produceerden reclameplaten voor Campari, Cinzano en Martini die tegenwoordig verzamelobjecten zijn. De techniek was lithografie in vier tot zes kleuren, naar een origineel in gouache of aquarel. De korreling van het papier blijft zichtbaar onder het pigment, en precies die transparantie zoeken we nog steeds in een goede cocktailposter.

Het klassieke trio: Negroni, Boulevardier, Aperol Spritz

Drie recepten hebben de eeuw overleefd zonder hun tekening te verliezen. De Negroni kennen we. De Boulevardier, zijn Parijse neef, werd in 1927 uitgevonden door Erskine Gwynne, een Amerikaanse schrijver in Parijs die het tijdschrift "The Boulevardier" leidde. Hij vervangt de gin van de Negroni door bourbon. De kleur gaat van transparant rood naar een roodbruin, het aquarelpalet verandert, en de cocktail krijgt een winterse warmte. De Aperol Spritz, de jongste van de drie, ontstond in Venetiaanse bars in de jaren vijftig, rond de Aperol-likeur die in 1919 in Padua werd ontwikkeld. Het recept kristalliseerde laat: drie delen prosecco, twee delen Aperol, één deel soda, ijs en een sinaasappelschijf. Het is de zonninste compositie van het trio en de compositie die het best in groot formaat overkomt.

Wat deze drie cocktails grafisch bruikbaar maakt, is hun beperkt kleurenpalet. De Negroni leeft in warme roodtinten en verbrand oranje. De Boulevardier voegt een koperbruin toe. De Aperol Spritz draait om licht oranje en strogeel. Een goede poster imiteert geen foto: hij isoleert het glas, legt de kleur vast en speelt met de transparantie van het glas en het licht dat door het ijs valt. Onze klassieke Negroni aquarelposter werkt vanuit die overtuiging: een gecentreerd glas, een crème achtergrond, de kleur van de cocktail als enig accent. Geen logo, geen opdringerige typografie. Het recept zit in de tint.

Waarom de keuken een cocktailposter wil

De keuken is een ruimte waar je zelden zit. Je loopt er doorheen, staand, vaak in felle verlichting. Een poster die is ontworpen voor een woonkamer, contemplatief en bedoeld voor langdurige beschouwing, verliest zijn bestaansrecht boven een aanrecht. De cocktailposter is precies voor dat visuele regime gemaakt: hij leest in het voorbijgaan, brengt een noot van kleur in een omgeving die al vol vormen zit (kastjes, afzuigkap, planken, apparaten) en becommentarieert het gebruik van de ruimte zonder het te verklaren.

Een cocktailposter in een keuken decoreert de muur niet, hij kwalificeert de ruimte. Het eten pruttelt, het aperitief staat klaar, het beeld heeft het al aangekondigd.

Formaat telt. In de keuken blijf je bij 30 bij 40 centimeter, soms 40 bij 50 als de muur het toelaat. 50 bij 70 is al te veel, behalve boven een grote keukenbar die keuken en woonkamer scheidt. De leesafstand is klein, maximaal twee meter, en een tussenformaat draagt het beeld ruimschoots. De lijst: lichteikenhouten lijst voor een warme keuken, mat zwart voor een strakke eigentijdse keuken, nooit verguld.

Kiezen: begin met het palet van de ruimte

De vuistregel voor de keuken: kijk naar de dominante kleur van het aanrecht, de kastjes en de zichtbare elementen (uitgestald servies, flessen, theepotten), en kies daarna een cocktailposter waarvan de hoofdkleur antwoord geeft op dat geheel zonder het te kopiëren. Een keuken met blauwgroene kastjes vraagt om een poster met oranje of rood als hoofdtoon. Een keuken in blond hout en gebroken wit gaat goed samen met een rode Negroni of een roestbruin-koper Boulevardier. Een zeer donkere keuken, bijna zwart, verwelkomt een lichtoranje Aperol Spritz als enige lichtpunt op de muur.

Drie posters om mee te beginnen

  • Een Negroniglas op een crème achtergrond, dichte aquarel, formaat 30 bij 40. De grote klassieker die in elke hedendaagse westerse keuken past.
  • Een Aperol Spritz van bovenaf, drijvende sinaasappelschijf zichtbaar, formaat 40 bij 50. Speelsere lezing, beter herkenbaar object, ideaal boven de gootsteen.
  • Een Boulevardier in profiel, centraal ijsblokje, op een hout- of kraftachtergrond. Formaat 30 bij 40, zwarte lijst. Ideaal voor een bistro- of speakeasy-keuken.

Bij Montmartre Poster brengt de cocktailcollectie een strakke selectie aquarelplaten samen, van de Negroni tot de Old Fashioned via de Veneziaanse Spritz. De werken zijn gedrukt op fine-art papier van 275 g/m², dat de transparantie van aquarellen behoudt zonder de kleur te verzadigen. Het assortiment wordt regelmatig aangevuld met originele illustraties van hedendaagse aquarellisten.