Een gangmuur, zes posters in licht houten lijsten. Rome, de Rivièra, Londen, de Caraïben, Japan, Australië. Elke ochtend loop je erlangs, en elke ochtend is het een kleine start. De vintage reisposter heeft een kracht die weinig beelden bezitten: hij decoriert niet alleen, hij opent een venster. De scheepvaart- en spoorwegmaatschappijen begrepen dat al in de jaren twintig, door illustratoren te vragen bestemmingen te tekenen die niemand gezien had, maar waar iedereen al van droomde.

De valkuil, precies, is de ansichtkaart. Zes plaatsen zonder logica op een rij zetten geeft een muur vol toeristensouvenirs, geen galerij. Wat van een posterverzameling een compositie maakt, is harmonie, niet diversiteit. Een reisposter die werkt in een interieur hangt af van drie beslissingen: welke kleuren domineren, welke bestemmingen met elkaar praten, en op welke hoogte je ze hangt.

Harmonie voor bestemming

Het natuurlijke reflex is posters te kiezen op de plaatsen die je liefst hebt. Beter begin je bij de kleur. Een samenhangende muur brengt posters samen die een dominante toon delen: de blauwen en turkoizen van strandbestemmingen, of de okers en terracotta's van zuidelijke steden. Je kunt tijdperken en stijlen mengen, Art Deco en illustratie uit de jaren vijftig, zolang het palet samenhangt. Één poster mag op contrast spelen, een rode vlek in een blauw geheel, op voorwaarde dat hij geïsoleerd en bewust is. De rest volgt dezelfde toonverwantschap.

Wat waar te hangen

  • Woonkamer: één grote poster boven de bank, of een rij van drie die één reis vertelt.
  • Gang: de ideale galerij, zes tot acht middelgrote formaten in een rasterpatroon of strakke lijn, afhankelijk van de breedte.
  • Kantoor: één verre bestemming recht tegenover je blik, als een belofte van de volgende stop.
  • Slaapkamer: een strand-poster in rustige blauwen, tegenover het bed, om in te slapen aan het water.

Lijsten, uitlijning en de 1,55 m-regel

Voor een reisgalerij telt de eenheid van de lijsten meer dan hun rijkdom. Hetzelfde hout op alle posters, licht eik voor warme paletten, smal zwart voor marineblauw, geeft de muur zijn samenhang, ook als de bestemmingen niets gemeen hebben. Om een galerij uit te lijnen, denk je in een mediaanlijn: richt je op een centrale as op 1,55 meter van de vloer en verdeel de lijsten aan weerszijden, met een regelmatige tussenruimte van 5 tot 7 centimeter. In een smalle gang heeft een enkele rechte lijn de voorkeur boven een rasterpatroon dat rommelig zou lijken.

Een reisposter toont geen echte plek. Hij toont het beeld dat je ervan had voordat je er ging. Daarom blijft hij altijd dromen oproepen, zelfs als je de bestemming kent.

Bij Montmartre Poster verzamelt de vintage reiscollectie spoorweglijnen, strandstops en luchtvaartposters uit de gouden eeuw, gedrukt op fine-art papier van 275 g/m². Genoeg om een muur te componeren die je wil doen vertrekken, en die overeind blijft ook als je thuisblijft.